بهونه های هنرجویان موسیقی و جواب اساتید به آنها
12دقیقه
آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
هنرجویان آکادمی عزیز
وقتی تصمیم میگیرید وارد مسیر یادگیری موسیقی شوید، در واقع یک انتخاب جدی در زندگیتان انجام دادهاید. یادگیری ساز فقط حضور در کلاس نیست؛ این مسیر نیاز به تعهد، نظم و تمرین مداوم دارد.
موسیقی برای ما فقط چند نت پشت سر هم نیست. موسیقی صدایی عمیق و ارزشمند است که میتواند روح انسان را لمس کند. وقتی شما ساز مینوازید، در واقع حامل و منتشرکننده این صدا هستید. طبیعی است که چنین مسیری بدون تمرین و تلاش واقعی پیش نخواهد رفت.
اساتید آکادمی ما علاوه بر دانش و تجربه، انسانهایی بسیار خوشبرخورد، صبور و دلسوز هستند و همیشه تلاش میکنند بهترین آموزش را به هنرجویان ارائه دهند. اما یک موضوع برای ما در آکادمی کاملاً جدی است: **تمرین نکردن**.
تمرین نکردن فقط به معنای پیشرفت نکردن نیست؛ بلکه در حقیقت بیاحترامی به زمانی است که استاد برای آموزش شما در نظر گرفته است.
اگر تصمیم گرفتهاید موسیقی یاد بگیرید، از شما انتظار میرود با **تعهد، احترام به زمان کلاس و تمرین منظم** در این مسیر قدم بردارید. تنها در این صورت است که میتوانیم در کنار هم یک مسیر حرفهای و ارزشمند بسازیم.
در ادامه با بخشی از بهونه های هنرجویان آشنا می شویم:
متداول ترین بهونه که زیاد می شنویم نداشتن وقت!
1. مدرسه داشتم
2. امتحان داشتم
3. تکالیف مدرسه زیاد بود
4. پروژه مدرسه داشتم
5. کلاس تقویتی داشتم
6. دانشگاه داشتم
7. امتحان دانشگاه داشتم
8. سر کار بودم
9. شیفتم طولانی شد
10. اضافهکار موندم
11. خیلی خسته بودم
12. وقت نکردم
13. برنامهام خیلی شلوغ بود
14. کار خونه زیاد بود
15. خرید داشتم
16. کار اداری داشتم
17. بچهام مریض شد
18. باید از بچه مراقبت میکردم
19. مهمان داشتیم
20. مهمانی دعوت بودیم
21. تولد بود
22. عروسی داشتیم
23. نامزدی داشتیم
24. مراسم ختم بود
25. مراسم خانوادگی داشتیم
جواب به این بهونه ها:
این 25 مورد شایع ترین بهونه ها هست که توی سه بخش توضیح میدیم
1-بهانههای مربوط به درس و کار
مدرسه، دانشگاه و کار همیشه وجود خواهند داشت. اگر قرار بود هر زمان که درس یا کار داشتیم تمرین را کنار بگذاریم، تقریباً هیچکس هیچوقت نوازنده نمیشد. تمرین موسیقی قرار نیست ساعتهای طولانی باشد؛ حتی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تمرین منظم روزانه میتواند شما را جلو ببرد. مسئله وقت داشتن نیست، مسئله وقت ساختن است.
2-بهانههای مربوط به زمان و خستگی
همه ما گاهی خسته میشویم. اما تجربه نشان داده که بسیاری از نوازندگان حرفهای دقیقاً در روزهایی که خسته بودهاند هم تمرین کوتاه خود را انجام دادهاند. تمرین همیشه به انرژی زیاد نیاز ندارد؛ گاهی فقط چند دقیقه کار آرام با ساز باعث میشود هم تمرین انجام شود و هم خستگی ذهنی کمتر شود. مهم این است که زنجیره تمرین قطع نشود.
3-بهانههای مربوط به کارهای روزمره و خانواده
کار خانه، خرید، مهمان و مسئولیتهای خانوادگی بخشی از زندگی طبیعی است. اما تمرین موسیقی معمولاً به زمانهای طولانی نیاز ندارد. اگر برنامهریزی سادهای داشته باشید، همیشه میتوان زمانی کوتاه برای تمرین پیدا کرد؛ قبل از شروع روز، بعد از شام، یا حتی در فاصلهای کوتاه در طول روز. مسئله زمان نیست، مسئله اولویت دادن است.
بهونههای مناسبتی:
26. عید بود
27. تعطیلات نوروز بود
28. سیزده بدر بود
29. ماه رمضان بود
30. شب یلدا بود
31. محرم بود و مراسم داشتیم
32. تعطیلات چند روزه بود
33. تعطیلات رسمی بود
34. مسافرت نوروزی رفته بودیم
35. سفر خانوادگی رفته بودیم
جواب :
عید، مراسمها، مهمانیها و سفرها همیشه در زندگی وجود دارند. اگر قرار باشد با هر مناسبت تمرین متوقف شود، در طول سال زمان بسیار زیادی از دست میرود. حتی در روزهای شلوغ هم میتوان تمرین کوتاهی انجام داد. تمرین قرار نیست حتماً کامل و طولانی باشد؛ تمرین کوتاه بهتر از تمرین نکردن است.
بهونههای مربوط به حال و وضعیت شخصی:
36. مریض شدم
37. سرما خوردم
38. سردرد داشتم
39. حالم خوب نبود
40. بیحال بودم
41. استرس داشتم
42. تمرکز نداشتم
43. حوصله نداشتم
44. انگیزه نداشتم
45. خیلی خوابآلود بودم
جواب :
اگر کسی واقعاً بیمار باشد، طبیعی است که استراحت کند. اما بسیاری از مواقع، حال روحی نامناسب یا بیحوصلگی دقیقاً زمانی است که تمرین موسیقی میتواند کمککننده باشد. موسیقی یکی از بهترین راهها برای آرام شدن ذهن و بهتر شدن حال روحی است. بسیاری از هنرجویان بعد از تمرین متوجه میشوند که حالشان بهتر شده است.
بهونههای مربوط به تمرین:
46. تمرینها سخت بود
47. تمرینها زیاد بود
48. نفهمیدم تمرین رو چطور انجام بدم
49. نمیدونستم از کجا شروع کنم
50. فکر کردم اشتباه تمرین میکنم
51. یادم رفت تمرین کنم
52. یادم نبود چی باید تمرین کنم
جواب:
اگر تمرینها سخت هستند یا نمیدانید از کجا شروع کنید، بهترین کار این است که با استاد خود سؤال کنید. سخت بودن تمرین نشانه بدی نیست؛ نشانه این است که در حال یادگیری چیز جدیدی هستید. تمرین قرار نیست از روز اول آسان باشد. پیشرفت دقیقاً از جایی شروع میشود که کمی چالش وجود دارد.
بهونههای محیطی یا وسایل:
53. سازم دم دست نبود
54. سازم خراب شده بود
55. سیم ساز پاره شده بود
56. جای تمرین نداشتم
57. خونه خیلی شلوغ بود
58. سر و صدا زیاد بود
59. دیر رسیدم خونه
60. فکر کردم بعداً تمرین میکنم
جواب :
برای تمرین همیشه به شرایط ایدهآل نیاز نیست. بسیاری از نوازندگان بزرگ در اتاقهای کوچک، محیطهای شلوغ یا با امکانات محدود تمرین کردهاند. اگر ساز در دسترس باشد حتی چند دقیقه تمرین هم ارزشمند است. مهمترین نکته این است که تمرین را به شرایط کامل موکول نکنیم؛ چون شرایط کامل تقریباً هیچوقت پیش نمیآید.
کلام آخر..!
این ها گوشه ای پس اگر این مسیر را انتخاب کردهاید، باید بدانید که راه دیگری جز تمرین کردن وجود ندارد.
یادگیری موسیقی میانبُر ندارد، با شانس و اتفاق جلو نمیرود و با آرزو کردن هم نتیجه نمیدهد. تنها چیزی که شما را از یک هنرجوی معمولی به یک نوازنده واقعی تبدیل میکند، **تمرین مداوم، منظم و مسئولانه** است.
تمرین، بخش جداییناپذیر این مسیر است؛ درست مثل نفسکشیدن برای زنده ماندن. هر بار که تمرین میکنید، یک قدم به مهارت، لذت و تسلط نزدیکتر میشوید. و هر بار که تمرین نمیکنید، نهتنها از رشد خودتان جا میمانید، بلکه زنجیره یادگیریتان را قطع میکنید.
موسیقی، مسیر آدمهای متعهد است.
پس اگر این راه را انتخاب کردهاید، باید با پذیرش کامل آن قدم بردارید.
نه با بهانه، نه با تعویق، نه با نصفهنیمه رفتن.
این مسر، انتخاب شماست.
و انتخابی که انجام دادهاید،
تنها یک پیام روشن دارد:
اگر این راه را آمدهاید، چارهای جز تمرین ندارید!
